Augustus.
Dagen veranderen. Het licht wordt anders, de geuren ook. In juli komt de warmte van de zon, nu lijkt ze uit de grond te komen. De maïs staat hoog.
De eerste vakantiemaand was er eentje van dromen. Van de vrije tijd, de ruimte, de mogelijkheden die er waren. Van uitkijken naar de reis. Van nieuwe zwembaden en van de start van de zomersolden.
Augustus is anders. Het optellen is veranderd in aftellen. Het uitkijken naar de reis is een fotoreeks vol cocktails geworden. De – schijnbaar – ongelimiteerde vrije tijd vervangen door de realiteit: 1 september komt snel dichterbij.
Niet te negeren reclamefolders met schoolspullen, winkelvitrines vol septemberoutfits. Mama’s op zoek naar de geschikte boekentas, sjokkende kinderen er achteraan.
Ik herinner me mijn 1 septembers in de lagere school. De verwachting, de hoop, de gretigheid. De knoop in mijn maag de avond voordien…
Met mijn nieuwe kleren, fris geknipte haren, propere turnpantoffels en nog lege schiften de speelplaats oplopen en mijn vriendinnen terug zien.
De vraag: In welke klas/bij welke juf zal ik zitten? Meesters heb ik nooit gehad.
Ik ken er nog wel wat, juffen van de lagere school, bij naam en/of in beeld. Juf Moniek en juf Nicole. Van de kleuterklas. Die mocht je bij de voornaam noemen. Juf Annemarie. Lisette…
Later juffrouw Mertens. Feyaerts, Geerinckx, Hendrickx, Urgel. De turnmeesters. De juf van godsdienst.
Ik herinner me liedjes en knutselwerkjes. Getallenassen (en de tranen die ik daarvoor heb gelaten). Onze kat die mee naar school mocht en plaste op het vast tapijt. Klei, de eerste woordjes Frans, leesgroepjes en programmeren op de eerste schoolcomputers (uhu, we liepen voor daar, bijna dertig jaar geleden ;)).Soms nood aan extra uitdaging en die dan ook krijgen.
Maar school roept ook pesterijen op. Tegen andere kindjes. Tegen mij.
Leerkrachten die me aanspraken met mijn achternaam. Sociale situaties die ik niet altijd juist kon inschatten.Soms tranen. Onzekerheid en faalangst.
Gelukkig waren de meeste juffen slim. Begripvol. Vooral betrokken. Geduldig en lief. Zorgden ze voor een fijne omgeving waarin ik me (samen met mijn vriendinnetjes) blij en veilig voelden.
En dat zie ik nu ook bij ons kleintje. Ze is er stilaan opnieuw klaar voor. De vakantie is leuk geweest. Ze wil naar school. Nieuwe dingen doen. Vriendinnetjes terug zien. De juf alles vertellen over de voorbije weken.
De juf die met evenveel betrokkenheid en geduld naar haar zal luisteren. En waarvan ze de naam en (of) het beeld hopelijk nog zal kennen binnen dertig jaar. Omdat ze verschil maakte voor haar.
0 reacties